woensdag 25 april 2012
Ingenieurs goede mensen?
Blogger onraad zei...
Ingenieurs goede mensen? Mwah. De oplossingen die ingenieurs aandragen zijn nogal eens noodzakelijke vanwege fouten in eerdere ingenieurs'oplossingen'; denk aan de autokatalysator. Je hebt goede en slechte ingenieurs. Het zijn net mensen. Dat alles grom ik in een reactie op een door Taalpost doorgemeld bericht van @straatnamen over ingenieurs die een straat naar zich vernoemd hebben gekregen.
woensdag 14 maart 2012
Identiteit stelen
Stel ik doe me voor als een ander, niet ik dus. Ik handel in zijn/haar naam, plunder de bankrekening en bezorg hem/haar vele boetes en rare ziektes. Vroeger was dat lastig, maar nu is dat heel makkelijk. Ongetwijfeld zal wel eens iemand voor zijn (tweeling)broer gezeten hebben of er was een handtekening vervalst (zo moeilijk, was dat ook allemaal niet), maar nu wordt dat toch ingrijpender, met al dat elektronische gedoe. Ik verklap nog niks, amar daar moet een groot verhaal in zitten....
woensdag 22 juni 2011
De wondere wereld van de ov-chipkaart
Wat ze er ook over zeggen, dat was puur eigenbelang, die ov-chipkaart. Dat is in vele opzichten een onding: kraakbaar, schendt alle privacyregels en buitengemeen onhandig in het gebruik. Vooral oudere mensen, waar ik zo langzamerhand ook toe behoor, raken de kluts kwijt van dat klereding. De ons door god boven ons gestelde overheid heeft het vies laten afweten en ook onze volksvertegenwoordiging snurkt vrolijk door (Griekenland is het toverwoord). Het goeie nieuws is dat er cursussen voor die sukkels komen. Techniek in dienst van de mens? Wat een onzin, vinden die prutsers van TLS, met de zegen van de overheid. De mens past zich maar aan. Prima argument om voortaan het openbaar vervoer te mijden...
Hou me ten goede: ik bepleit dat niet, maar dat is wat er gaat gebeuren. Het ov moet maar gauw weer genationaliseerd worden of doek het anders op en laten we Nederland is zijn geheel asfalteren. Wim Kok zou gezegd hebben: dat is goed voor de economie (nee, ik weet het, hij is nog niet dood). Kunnen we die kaart met al die meldpaaltjes meteen rooien.
maandag 15 november 2010
Lange reistijden
Nederlandse werknemers maken lange reistijden, stond onlangs in heel wat kranten. Aan die conclusie uit een OESO-onderzoek worden vergaande conclusies geknoopt: Nederlanders zijn te honkvast, de ontslagbeveiliging is te hoog en dat soort zaken. Meneer Aart Jan de Geus, plaatsvervangend secretaris-generaal van de OESO, vindt zelfs dat die 'lange' reistijd wijst op de inflexibiliteit van de Nederlandse economie. Pfff, grote woorden voor een prutsprobleempje. Eerlijk gezegd vind ik 50 minuten reistijd per dag niet erg veel: 's morgens 25 minuten heen en 's avonds 25 minuten terug. En hoeveel langer reizen we hier van en naar ons werk? Wel tien minuten meer dan in Groot-Brittannië en Hongarije, nummer 2 en 3 op de OESO-lijst van lange reistijden. Nou, nou, nou, het is niet mis. Af en toe bekruipt je de gedachte dat we wel een erg gelukkig deeltje van de wereld moeten leven als we ons met zulke nonsensproblemen kunnen bezighouden. Ik heb makkelijk praten. Ik zit op 20 seconden (de tijd om de trap op en af te lopen bij me thuis.
woensdag 25 augustus 2010
Volkskrant fout in de oorlog
De Volkskrant is fout in de oorlog. Vroeger hartstikke groen, maar de tijden zijn veranderd. Vorige week had de ooit miliieugevoelige krant een loflied op asfalt. De A2 had er vier rijstroken bij gekregen. Vele vierkante kilometers van Nederland ondergeteerd en journalist van dienst meneer Du Pré mag zijn geluk uitzingen op een pagina van het Volkskrantje. Hij maakt een voorbehoudje: het zou wel eens kunnen zijn dat het niet helpt en dat die mooie stroken binnen de kortste keren weer zullen zijn dichtgelopen. Inderdaad, Du Pré, het helpt niet. Nooit. Meer asfalt betekent alleen maar meer herrie, meer stank en dat geteerde land zijn we kwijt. Zonde van al dat geld. Daar mag kennelijk niet (meer) over gesproken worden: hoera, de waanzin is norm geworden. De Volkskrant had geen plaats voor mijn reactie, voegt hij hier innig bedroefd aan toe...
dinsdag 8 december 2009
Foute ouders
Tja. Soms denkt je dat ruikt niet goed. Motivaction, een commercieel opinieonderzoeksbureau, houdt de jeugd en wat haar/hem drijft in de gaten. Die blijkt de verkeerde ideeën te hebben en vooral te gaan voor kicks en eigen voordeel. Niks idealisme en altruïsme. Motivaction zou het verkeerd begrepen hebben, zo reageerden sommige kranten. De jeugd heeft zich altijd afgezet tegen zijn ouders. Wat mij betreft is het gedrag van ouders opmerkelijk. En natuurlijk kun je zeggen dat opinieonderzoek onzin is - ik zal de laatste zijn die dat tegenspreekt - maar zit er niet iets om over na te denken in die uitkomsten van Motienzovoort? Niet meteen gaan mekkeren over de generatiekloof. En overigens vind ik dat Maurice de Hond lucht verkoopt. Heel knap.
vrijdag 30 oktober 2009
Schone voeten
Waar je je al niet mee kunt bezighouden. Af en toe denk je dat er een hoop afgeklooid wordt op al die wetenschappelijke labs. De igNobel-prijzen laten zien dat het niet alles doorbraak is wat de wetenschap bereidt.
Nu hebben een paar Zwitsers aangetoond dat piepkleine zilverdeeltjes in sokken, bedoeld als 'geurvreters', er in de was makkelijk uitvliegen, zo valt in C2W (voorheen Chemisch Weekblad) te lezen. Bernd Nowack en collega's mogen in het blad Environmental Science & Technology vertellen hoe ze monsters van negen verschillende merken nanozilvertextiel (zeven met metallisch zilver en twee met zilverchloride) onder gecontroleerde omstandiogheden hebben uitgespoeld en gewassen, met of zonder bleekmiddel. Per wasbeurt verloren de 'geurvrije' sokken tussen de 1 en 45% van hun zilverlast. Het bleekmiddel bleek geen effect te hebben op het uitspoelen, de grootte van de zilverdeeltjes wel. Vooral de deeltjes groter dan 0,000450 mm (450 nm) raakten los. Da's onderzoek waar je als gemiddelde huisman tenminste wat aan hebt. De voeten van twee van mijn zwagers zijn tegenwoordig geurvrij. Of daar ook zilver(chloride) aa te pas is gekomen, weet ik niet.
Nu hebben een paar Zwitsers aangetoond dat piepkleine zilverdeeltjes in sokken, bedoeld als 'geurvreters', er in de was makkelijk uitvliegen, zo valt in C2W (voorheen Chemisch Weekblad) te lezen. Bernd Nowack en collega's mogen in het blad Environmental Science & Technology vertellen hoe ze monsters van negen verschillende merken nanozilvertextiel (zeven met metallisch zilver en twee met zilverchloride) onder gecontroleerde omstandiogheden hebben uitgespoeld en gewassen, met of zonder bleekmiddel. Per wasbeurt verloren de 'geurvrije' sokken tussen de 1 en 45% van hun zilverlast. Het bleekmiddel bleek geen effect te hebben op het uitspoelen, de grootte van de zilverdeeltjes wel. Vooral de deeltjes groter dan 0,000450 mm (450 nm) raakten los. Da's onderzoek waar je als gemiddelde huisman tenminste wat aan hebt. De voeten van twee van mijn zwagers zijn tegenwoordig geurvrij. Of daar ook zilver(chloride) aa te pas is gekomen, weet ik niet.
Abonneren op:
Posts (Atom)
.jpg)